Κωνσταντίνος Μπατσιόλας

Ο Θεοφάνης ο Ομολογητής και η Χρονογραφία του… Ο Θεοφάνης ο Ομολογητής και η χρονογραφία του…. Βίος Ένας από τους σημαντικότερους χρονογράφους του Βυζαντίου είναι ο Θεοφάνης ο Ομολογητής. Ο ίδιος είχε ευγενική καταγωγή (ο πατέρας του Ισαάκιος πιθανώς να ήταν στρατηγός) και είχε μεγάλη ακίνητη περιουσία και πολλά κτήματα στη Βιθυνία, στην οποία περιλαμβανόταν και μια μονή στη νότια Προποντίδα. Ο Θεοφάνης γεννήθηκε γύρω στα 760 και έμεινα ορφανός από πατέρα σε παιδική ηλικία. Ήταν βαφτιστικός του μετέπειτα αυτοκράτορα Λέοντα Δ΄ (775 -780) και προφανώς προστατευόμενός του. Σε νεαρή ηλικία αρραβωνιάστηκε και παντρεύτηκε μια κοπέλα της υψηλής κοινωνίας της Κωνσταντινούπολης. Για κάποιο χρονικό διάστημα ήταν στην υπηρεσία του αυτοκράτορα με το αξίωμα του «στάτορα» και με δικά του έξοδα επέβλεψε τα οχυρωματικά έργα στην Κύζικο. Όμως, ο έγγαμος βίος απωθούσε και τους δύο συζύγους και αποφάσισαν από κοινού να μοιράσουν τα πλούτη τους στους φτωχούς και να εγκαταβιώσουν σε διαφορετικ...

Οι Έλληνες στη Βαγδάτη….. Οι Αρχαίοι Έλληνες στη μουσουλμανική Βαγδάτη… Είναι γνωστή η επίδραση του αρχαίου ελληνικού κόσμου στον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Όμως, είναι άγνωστη η τεράστια επίδραση που άσκησε η αρχαία ελληνική σκέψη στον αραβικό και ισλαμικό πολιτισμό του Μεσαίωνα. Ως τα μέσα του 8ου αιώνα, μόλις εκατό χρόνια μετά την εμφάνισή του, ο κόσμος του Ισλάμ είχε απλωθεί σε ένα τεράστιο γεωγραφικό χώρο. Από την κεντρική Ασία ως τις ακτές του Ατλαντικού ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού ασπάζονταν το Ισλάμ, προσευχόταν στραμμένο προς τη Μέκκα και αναγνώριζε τον Μωάμεθ ως τον Προφήτη του Θεού. Το Κοράνι απαγγελλόταν και ερμηνευόταν και η γλώσσα της θρησκείας ήταν η αραβική. Παρά τις τοπικές διαφορές στον πολιτισμό, η πίστη στο Ισλάμ και η αραβική γλώσσα ήταν τα στοιχεία που συνιστούσαν την πολιτισμική ενότητα του χώρου και των ανθρώπων. Η Μέκκα ήταν το θρησκευτικό κέντρο του ισλαμικού κόσμου και η Δαμασκός ήταν η πρωτεύουσα της πρώτης δυναστείας των Αράβων μουσουλμάνων,...

Η Χρονογραφία στο Βυζάντιο….. Οι περισσότεροι γνωρίζουμε τους ιστορικούς της κλασικής αρχαιότητας, όπως τον Ηρόδοτο, το Θουκυδίδη και τον Ξενοφώντα…..Λίγα όμως γνωρίζουμε για την καταγραφή των ιστορικών γεγονότων την εποχή του Βυζαντίου… Με το παρόν άρθρο θα επιχειρήσουμε να φωτίσουμε κάποιες πτυχές της Χρονογραφίας, ενός γραμματειακού είδους που ανήκει στην ιστοριογραφία και σημείωσε αξιοσημείωτη ανάπτυξη κατά τους βυζαντινούς αιώνες…. Η χρονογραφία ως γραμματειακό είδος ανήκει στην ιστοριογραφία, αλλά έχει διαφορές από το κλασικό ιστορικό έργο. Η χρονογραφία απευθυνόταν κυρίως στα πλατιά λαϊκά στρώματα. Σκοπός ενός συγγραφέα χρονογραφίας ήταν το έργο του να είναι ευπρόσιτο και προσπελάσιμο από το μέσο αναγνώστη των λαϊκών τάξεων και από τους μοναχούς. Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι πολλές χρονογραφίες έχουν γραφεί από μοναχούς. Η γλώσσα των χρονογραφιών είναι κατά βάση η καθομιλουμένη, αν και προφανώς δεν απουσιάζουν τα λόγια-αττικίζοντα στοιχεία. Οι χρονογράφ...

Η ταπείνωση του αυτοκράτορα Νικηφόρου από τον Κρούμο..   27 Αύγουστος 2015   Κωνσταντίνος Μπατσιόλας   Edit Η σφαγή του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Νικηφόρου από τους Βουλγάρους του Κρούμου…. Στη χιλιόχρονη ιστορία της η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, το γνωστό σε όλους Βυζάντιο, συγκρούστηκε αμέτρητες φορές με πλήθος λαών• πολεμικές συρράξεις μικρότερης ή μεγαλύτερης έντασης έχουν σημαδέψει την ιστορία της Αυτοκρατορίας. Ένας από τους λαούς αυτούς που αντιμετώπισαν δεκάδες φορές τα βυζαντινά στρατεύματα στα πεδία των μαχών ήταν και οι Βούλγαροι. Βέβαια, Βυζαντινοί και Βούλγαροι δεν ήταν όλους αυτούς τους αιώνες μόνο εχθροί, καθώς υπήρχε αλληλοδιαδοχή μεταξύ πολεμικών και ειρηνικών περιόδων. Στις ειρηνικές περιόδους οι σχέσεις των δύο λαών ήταν πολύπλευρες : οικονομικές-εμπορικές, πνευματικές, πολιτιστικές, πολιτικές. Μεγάλα χρονικά διαστήματα ο Βουλγαρικός λαός τα έζησε ως υποτελής της Αυτοκρατορίας (π.χ. περίπου 1025 – 1186). Από την άλλη, αρκετές οι Βούλγα...

Εμείς και οι Αρχαίοι.... Δεν θα ήταν υπερβολή να υποστηρίξει κάποιος ότι οι αρχαίοι Έλληνες σημάδεψαν την ιστορία του Δυτικού Πολιτισμού (και κατ’ επέκταση της ανθρωπότητας ολόκληρης) τόσο όσο κανένας άλλος λαός. Αυτή η άποψη εκ πρώτης όψεως ακούγεται αρκετά σοβινιστική και για πολλούς ενέχει στοιχεία προγονοπληξίας. Κι όμως, ο πολιτισμός της κλασικής αρχαιότητας (5ος – 4ος αιώνας π.Χ.) και των Ελληνιστικών Χρόνων (3ος π.Χ. και μετά) αποτελούν και σήμερα ακένωτη πηγή προβληματισμού, μελέτης και έρευνας. Μέσα στους αιώνες ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός ενέπνευσε τους ανθρώπους σε κάθε επίπεδο : επιστημονικό, φιλοσοφικό, καλλιτεχνικό, πολιτικό, ηθικό. Μέσα στο πλαίσιο αυτού του πολυδιάστατου φαινομένου τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια στροφή των Νέο-Ελλήνων προς τη μελέτη της αρχαίας Ελλάδας. Παρατηρούμε ανθρώπους να μελετούν τους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους, τους ιστορικούς, τους λογοτέχνες. Δεκάδες θεατρικές παραστάσεις «ανεβαίνουν» κάθε καλοκαίρι με πρωταγωνιστές τον Ο...