Κωνσταντίνος Μπατσιόλας

Η κατάληψη της  Ιερουσαλήμ από τους Σταυροφόρους…. Ήταν Ιούνιος του 1099. Οι Σταυροφόροι είχαν φτάσει πια έξω από τα τείχη της Ιερουσαλήμ‧ είχαν ξεκινήσει δυο χρόνια πριν από την κεντρική και δυτική Ευρώπη. Αφού διέσχισαν τη βαλκανική, έκαναν στάση στην Κωνσταντινούπολη, πέρασαν στη Μικρά  Ασία όπου κατατρόπωσαν τους Τούρκους  κι από εκεί κατευθύνθηκαν προς  την Παλαιστίνη, στους Αγίους Τόπους‧ στα μέρη όπου έζησε ο Χριστός με σκοπό να τους απελευθερώσουν από  τους Μουσουλμάνους… Η διετής αυτή πορεία ήταν δύσκολη. Όλα είχαν  ξεκινήσει με το κήρυγμα του πάπα Ορβανού Β΄ (1088-1099) τον Νοέμβριο του 1095 κατά την περίφημη  σύνοδο στο Κλερμόν. Αυτός ήταν ο εμπνευστής της Α΄ Σταυροφορίας(1096 -1099)‧ οι καρδιές των Σταυροφόρων πυρώθηκαν με το σύνθημα «Deus Vult» (Ο Θεός θέλει/Είναι θέλημα Θεού).  Φεουδάρχες και ηγεμόνες της Δυτικής και Κεντρικής Ευρώπης (αλλά και από τη Ν.Ιταλία) είχαν αποφασίσει να φορέσουν το Σταυρό και να πορευτούν στους Αγίου...

Βεβήλωση μνημείου, βεβήλωση πολιτισμού, βεβήλωση του Ανθρώπου Στην «Αντιγόνη» του Σοφοκλή ο κεντρικός μύθος εκτυλίσσεται γύρω από τη διαμάχη του Κρέοντα και της Αντιγόνης για την ταφή του νεκρού Πολυνείκη. Ο Κρέων είχε διατάξει να μην ταφεί ο νεκρός και η Αντιγόνη συγκρούεται μαζί του: μάλιστα φτάνει στο σημείο, σύμφωνα με την τραγωδία του Σοφοκλή, να εκτελέσει δύο φορές την τελετουργική και συμβολική ταφή του νεκρού αδερφού της. Μεταξύ άλλων πολλών συμβολισμών που υπάρχουν στο αριστούργημα του Σοφοκλή είναι και  η σύγκρουση του γραπτού νόμου , όπως εκφράζεται από τον Κρέοντα,  και του άγραφου δικαίου , όπως το υπερασπίζεται η Αντιγόνη. Για τους αρχαίους προγόνους μας η ταφή και απόδοση τιμών στους νεκρούς ήταν μέγιστο ηθικό και κοινωνικό ζήτημα. Δεν είναι τυχαίο, επίσης, πως στον «Επιτάφιο» του Περικλή ο Θουκυδίδης αναφέρει πως  «μία δὲ κλίνη κενὴ φέρεται ἐστρωμένη τῶν ἀφανῶν (Ένα κλινάρι άδειο ακολουθεί, στρωμένο με σάβανο, για τους χαμένους που δε βρέθηκαν)»: σ...

Πίσω στα σύνορα του 1880 Είμαι πεπεισμένος από όσα ακούω εδώ και αρκετούς μήνες, από τότε που επανήλθε στην επικαιρότητα το λεγόμενο «σκοπιανικό» ζήτημα – ότι η Ελλάδα θα έλυνε πολλά από τα προβλήματά της με τις γειτονικές χώρες και θα αναδεικνυόταν ως μια ήρεμη δύναμη σταθερότητας και ειρήνης στα Βαλκάνια κι ευρύτερα στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο αν ελάμβανε μία και μόνο απόφαση : να επιστρέψει στα σύνορα του 1880. Νομίζω ότι αυτή είναι η λύση, ώστε να επανέλθει η σταθερότητα, η ευημερία και η ανάπτυξη στα Βαλκάνια! «Εμπρός πίσω», λοιπόν! Το 1880 στην Ελλάδα δεν ανήκε ούτε καν η Θεσσαλία! Το ελληνικό κράτος περιελάμβανε την Πελοπόννησο (Μωριάς), τη Στερεά Ελλάδα (Ρούμελη), τις Κυκλάδες, τα νησιά του Αργοσαρωνικού και τα Επτάνησα (ήταν δωράκι των αποικιοκρατών Άγγλων μαζί με τον βασιλιά Γεώργιο Α΄). Ούτε Κρήτη, ούτε Λέσβος-Μυτιλήνη και τα υπόλοιπα νησιά του Αιγαίου, ούτε Δωδεκάνησα, ούτε Θράκη, ούτε Ήπειρος και, κυρίως, ούτε Μακεδονία. Υποθέτω ότι αυτή η Ελλάδα του Μωριά και της ...

Ζούμε στην εποχή του διαδικτυακού φασισμού, του διαδικτυακού ολοκληρωτισμού και του διαδικτυακού διχασμού! Δεν ξέρω ποιος φταίει ή, μάλλον, δεν ξέρω ποιος φταίει περισσότερο, αλλά ο φασισμός, ο αυταρχισμός και η δυσανεξία στην άλλη άποψη πλέον είναι παντού! Ακόμη και στα πιο απλά και γελοία θέματα! Όλα αυτά καταδεικνύουν και έναν βαθύτατο διαδικτυακό διχασμό! Αν είναι υπέρ του gay parade, είσαι ανώμαλος! Αν είναι κατά το gay parade, είσαι ρατσιστής κι ομοφοβικός! Αν είσαι υπέρ κάποιων (ή έστω όλων) των μεταρρυθμίσεων των μνημονίων είσαι γερμανοτσολιάς και προδότης. Αν είσαι κατά των μνημονίων, είτε είσαι λαμόγιο που έχει λεφτά στο εξωτερικό, είτε ανόητος είτε αμόρφωτος ιδεοληπτικός. Αν είσαι υπέρ της σύνθετης ονομασίας για τα Σκόπια, είσαι προδότης. Αν δεν θες το όνομα Μακεδονία να υπάρχει στο γειτονικό κράτος, είσαι φασίστας κι εθνικιστής. Αν πας στα συλλαλητήρια είσαι χρυσαυγίτης φασίστας, ενώ αν απέχεις είσαι εθνοπροδότης. Αν είσαι πιστός Χριστιανός, τότε είσαι ξεχ...

Ο ζωγράφος  του Αγώνα Παναγιώτης Ζωγράφος, αγωνιστής ο ίδιος και οικείος του Μακρυγιάννη, ζωγραφίζοντας την Άλωση της Κωνσταντινούπολης μέσα στο αριστουργηματικό του έργο απεικονίζει τον Ρήγα Βελενστινλή να ρίχνει το σπόρο της λευτεριάς : μέσα σε ένα πολεμικό σκηνικό, όπου Έλληνες και Τούρκοι μάχονται, είναι η μορφή του Ρήγα που στην πραγματικότητα ξεχωρίζει. Έτσι, είχε αποτυπωθεί στις συνειδήσεις των Ελλήνων από τότε, ότι ο Ρήγας είναι αυτός που έριξε τον σπόρο της λευτεριάς και που άνθισε με το εθνεγερτήριο σάλπισμα της Επανάστασης του 1821. Σε έργο του Θεόφιλου, του γνωστού λαϊκού ζωγράφου, ο Ρήγας μαζί με τον Κοραή απεικονίζονται να σηκώνουν όρθια μια γυναικεία μορφή –την εξανδραποδισμένη Ελλάδα. Πράγματι, ο Ρήγας Βελενστινλής είναι από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του Νεοελληνικού διαφωτισμού (περίπου 1750 – 1821), του ιδεολογικού δηλαδή εκείνου ρεύματος που προετοίμασε ιδεολογικά τον ξεσηκωμό του 1821. Μέσα στο πλαίσιο του Νεοελληνικού Διαφωτισμού, οι Έλληνες τόσο ...

Το πνεύμα των Χριστουγέννων ήρθε και φέτος στη Δύση και προφανώς και στην Ελλάδα. Βέβαια, δεν αναφέρομαι στο πνεύμα που επισκέπτεται τον Εμπενίζερ Σκρουτζ στο αριστούργημα του Κ. Ντίκενς. Μακάρι να μας επεσκέπτετο ένα τέτοιο πνεύμα…έργο Θεού θα ήταν. Όπως, όλοι διαπιστώνουμε για ακόμη μια χρονιά  εορτάσαμε ως Χριστιανοί τα Χριστούγεννα (ένας ανίδεος &  αφελής θα υποστήριζε ότι ήταν η 2015 η φορά)‧ ότι εορτάσαμε τη γέννηση του Χριστού, του Θεανθρώπου, του Σωτήρος της Ανθρωπότητας, του Ενσαρκωμένου Λόγου.  Τα μηνύματα της αγάπης, της ειρήνης και  της ελπίδας λογικά θα έπρεπε να κατακλύζουν τα αισθήματα και τις συνειδήσεις των ανθρώπων. Εφόσον λοιπόν τα Χριστούγεννα είναι θρησκευτική –χριστιανική εορτή, σύμφυτος θα έπρεπε να ήταν και ο εκκλησιασμός των εορταζόντων Χριστιανών. Θα ήταν αναμενόμενο επίσης οι Χριστιανοί,  πιστοί στις παραδόσεις, να γιορτάζουν τα Χριστούγεννα με τις οικογένειες τους μέσα σε πνεύμα χριστιανικής αγάπης και θρησκευτικής πίσ...

Εδώ και αρκετούς μήνες έχει ανοίξει ένας δημόσιος διάλογoς για τη χρησιμότητα της διδασκαλίας των αρχαίων ελληνικών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και συγκεκριμένα στις τρεις τάξεις του Γυμνασίου. Με το άρθρο αυτό επιχειρώ κι εγώ να συμβάλλω στο δημόσιο διάλογο περί του ζητήματος αυτού τασσόμενος αναφανδόν υπέρ της διδασκαλίας των αρχαίων ελληνικών σε όλες τις τάξεις της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Κατ’ αρχάς, οι νεαροί μαθητές, όταν διδάσκονται κείμενα της ελληνικής γλώσσας, έχουν την ευκαιρία να διδαχθούν από το πρωτότυπο μερικά από τα σημαντικότερα κείμενα που γράφτηκαν από ανθρώπινο χέρι στην ιστορία του Δυτικού Πολιτσμού. Κείμενα του Σοφοκλή, του Θουκυδίδη, του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη, του Ξενοφώντα, του Ευρυπίδη, του Αισχύλου, προφανώς, συγκαταλέγονται στα αριστουργήματα της παγκόσμιας διανόησης και είναι εφάμιλλα με αυτά του Σέξπιρ, του Ντάντε, του Μουρ, του Χομπς, του Ρουσό, του Θερβάντες, του Μοντεσκιέ, του Λοκ κτλ. ( ο κατάλογος είναι μακροσκελέστατος και δεν είναι ...